پارت صد و نود :

دست بالا رفته اش برای کوبیدن در، با گشوده شدن زودهنگام آن پایین آمد. صدرا متحیر پلک زد: دایی!
_ هنوز یاد نگرفتی یکی رو می بینی اول بگی سلام؟
لبخند نرم نرمک بر صورت همیشه جدی صدرا حک شد. با ذوق دستانش را برای او گشود: سلام دایی. بعد سه سال یهو جلوم سبز شدی، حق ندارم ماتم ببره؟
فرجام بازوانش را به دور او تنگ کرد. آرام و چند بار به کمرش کوبید و شوخ گفت: علیک سلام. حالا می تونی بگی بیاد ب

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۱ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۴۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • هدی

    0

    بیچاره فرجام ، یعنی واسه همیشه عشقشو از دست داد ؟ کاش افتخار نمیمرد 😥

    ۱ سال پیش
  • رویا ملکی نسب | نویسنده رمان

    زندگی همیشه بر وفق مراد نیست💔

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️